Nagbrown out sa RCBC nung isang gabi. Natakot kaming lahat. May multo daw kasi sa opisina. Pagkatapos kong pakinggan ang mga naratibo nila tungkol sa mga gumagalang kaluluwa sa 26th floor sa RCBC, hirap na din akong makatulog. Dalawang gabi na rin akong di nagpapatay ng ilaw sa kwarto dahil sa mga kwento na, maaaring kathang-isip lang, maaaring guni-guni o di kaya'y totoong nangyari. Totoo nga ba ang multo? Relatibo naman ang kasagutan. Para sa Katolikong tulad kong naniniwalang katawan at kaluluwa ang bumubuo sa tao, posibleng maihalintulad ang kaluluwa sa multo.

Ayokong magkumbinsi ng tao na paniwalaan ang mga karanasan ko. Ayoko rin namang kumbinsihin ang sariling walang multo dahil kahit ilang beses kong gustong kalimutan ang nangyari, hindi magbabago ang katotohanang nakakita na ako. Ang mga sumusunod ay ilan lamang sa mga gusto kong ibahaging karanasan ukol sa kinatatakutan ng karamihan...

Nakakita na ako ng white lady. Di ba't napaka-popular niya sa mga pelikula at mga kwentong kababalaghan? Isa lang ako sa mga karamihang nakakita sa kaniya. Nagbakasyon ako kasama ng aking pamilya sa bahay ng tito't-tita ko sa Subic, Olongapo (nung may mga US bases pa sa Pinas). Hapon nun, umalis silang lahat. Ang naiwan lang sa bahay ay ang nanay ko, kapatid ko at ako. Nasa sala kami. Katapat ng sala ang kwarto ng tita ko. Bukas ang pinto kaya kitang-kita ko ang closet nila. Padaan-daan lang ako sa pintuan. Nung isang beses akong mapadaan, bigla ko na lang nakita na bukas ang closet. Napatigil ako sa tapat ng pintuan dahil sa puting damit na nakalutang. Pagtingin ko, isang babaeng puting-puti, mahaba ang buhok at nanlalaki ang mata ang nakatingin sa akin.

Natutulog ako isang gabi sa kwarto namin. Katabi ko pa nga ang aking kapatid. Naalimpungatan ako dahil naramdaman kong di ako makahinga at parang namanhid ang aking mga paa. Hindi ako makagalaw. Nararamdaman kong may nakahawak sa aking paa. Takot na ako nun. Gusto kong sumigaw pero kahit iyon ay hindi ko magawa. Pilit kong ibinukas ng kaunti ang aking mata at sinilip kung anong kababalaghan ang nangyayari. Wala na akong nagawa kundi ipikit ulit ang aking mata pagkatapos makita ang isang mahabang taong itim na nasa aking paanan. Tahimik na lang akong nagdasal habang nakapikit.

Nasa writing workshop ako nun ng Malate Literary Folio sa may Laguna (kung hindi ako nagkakamali). Maghahating-gabi na rin. Nagkakatuwaan ang lahat habang kami ay nakabilog sa aming upuan. Ang lakas ng tawanan nang bigla nalang akong napatingin sa isang sulok mula sa aming kinauupuan. Nakita ko nalang ang isang ulo na nakalagay sa patong-patong na upuan.

Ang daming ghost stories sa Pilipinas. Kung dati rati sa probinsya lang ang kinatatakutan (lalo na kung taga Capiz ka), ngayon totoo na nga ang pelikula ni Manilyn Reynes na pinamagatang, Multo in the City. Samu't-saring kwento ang naglalabasan tungkol sa mga bagay na hindi maipaliwanag ng siyensiya at ng ating kaalaman. Hindi ba't nagdagsaan ang mga palabas tungkol sa mga multo't aswang? Tuwang-tuwa tayo sa tuwing may bagong nakakatakot na palabas o pangyayari. Tuwang-tuwa tayo dahil may bago na naman tayong pag-uusapan. Pero huwag ka! Kapag nasa sinehan naman o di kaya sadyang naranasan, kumakaripas na tayo sa takbo at muntik nang atakihin sa puso sa takot!

Sa kabilang dako, kung ang bumubuo nga sa ating pagkatao ay ang katawan at kaluluwa, nawei-weirdohan lang ako. Bakit hanggang sa kamatayan, ang pinahahalagahan lang ay ang katawan? Mabigat ang trapiko sa may amin noong isang araw dahil may patay na ihahatid sa kanyang huling hantungan. Umiiyak ang mga kamag-anakan malamang. Nakasakay sa sasakyan ang kabaong na kinalalagyan ng pinahahalagahang katawan. Eh kung magpakita kaya ang kaluluwa ng patay sa kanyang asawa o anak nung gabi ring iyon, ano kaya ang kalalabasan?

Takot. Iyan ang salitang aking kinatatakutan. Takot akong harapin ang takot na bumabalot at nananakot sa aking matatakuting sarili. Ano??? Naisip ko lang, baka ang multo na ating nakikita ay simbolo ng ating duwag na pagkatao. Tayo mismo ang gumagawa ng multo. Tayo ang sarili nating multo.