Alam kong walang saysay. Alam kong walang patutunguhan. Pero dito pa rin ako sumulat. Kahit alam kong wala nang babasa. Wala na. Lumipat na ako di ba? Pero parang mas mainam sumulat kung saan alam mong walang aasahan, walang mangingialam. Masasabi ang nararapat na sabihin. Maisusulat ang totoong nasa isip. Ang sarap lang balik tanawin ang mga naisulat dito. Maraming magagandang pangyayari. Maraming napagpaiyak ng marami. Maraming marami.